Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1615 K.2020/2471

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/219-2015/430 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti suçundan beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeyerek 20/11/2015 tarihinde kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada davacının ceza davasına esas Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/219-2015/430 sayılı dosyasında tutuklu kaldığı 24/04/2015-09/07/2015 tarihleri arasında Adana E Tipi Kapalı İnfaz Kurumda hükümlü olduğu görülmekle, davacı hakkındaki tevkif müzekkeresinin infaz görüp görmediği ve tutuklu kalınan sürenin başka hükümlülüğünden mahsup edilip edilmediği hususu araştırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de,

Hükmün gerekçe kısmında tazminat davasına esas dosyanın konusunu oluşturan eylemden ötürü 24/04/2015-09/07/2015 tarihleri arasında tutuklu olan davacının 77 gün tutuklu kaldığının belirtilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,