Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1619 K.2020/3163

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 27.11.2014-12.10.2015 tarihleri arasında 10 ay 15 gün gün tutuklu kalıp beraat eden davacının 17.250 TL maddi, 80.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile talebine ilişkin davada yerel mahkemece asgari ücret üzerinden hesaplanan 10.234,74 TL maddi, 12.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde;

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında UYAP ortamından yapılan sorgulama sonucunda davacı hakkında mahsup yapılmadığı, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2016 tarihli cevabi yazısında davacının tutuklu kaldığı günlerin başka mahkumiyetlerinden mahsup edildiğine dair belgeye rastlanmadığının bildirilmesi ve davacının tazminat talebinin dayanağı olan tutukluluk süresinin UYAP ortamından yapılan kontrolde davacı hakkında uygulanan ilk tutuklama tedbiri olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte,

davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.