Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1639 K.2019/6196

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilince sunulan süre tutum ve gerekçeli temyiz dilekçelerinin içeriğine göre; katılan ... vekilinin sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmesine rağmen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan ... hakkında hakaret suçundan verilen temyiz isteğinin reddine dair ek kararın onanmasına ilişkin tebliğname düzenlenmesi nedeniyle Dairemizce verilen 12.12.2018 tarihli tevdi kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğnamenin düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede:

Sanık ...'ın, kendi muayenehanesine gelen katılan ... ve annesi ile yaptıkları konuşmaları, gizlice kaydederek, TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasında tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği iddiasına konu olayda;

Katılan ... ve annesinin, evli olan sanık ...'a, katılan ...'ya ev almadığı takdirde, katılan ... ile olan gayriresmi ilişkisini eşine açıklayacaklarını söyleyip, sanık ...'a karşı şantaj suçunu işledikleri gerekçesine dayalı olarak katılan ... ve annesi hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup, anılan karar ve dosya kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde;

şikayete konu ses kaydını, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanık ...'ın, haksız bir saldırı altında ve başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken, kaybolma olasılığı bulunan delilin muhafazasını sağlayıp, katılan ... ve annesi tarafından kendisine şantaj yapıldığına dair iddialarını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davrandığı kabul edilemeyeceğinden, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş;

sanık ...'ın, katıldığı aleni olmayan söyleşiyi, diğer konuşanların rızası olmadan kayda alması nedeniyle iddianamede özel hayatın gizliliğini ihlal suçu olarak nitelendirilen eylemin, iddianame anlatımı gözetilerek kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçu niteliğinde olduğu, ancak; hukuki nitelendirmenin sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesine rağmen CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi yerine, aynı Kanun'un 223/2-b madde, fıkra ve bendi gereğince beraat hükmü kurulması suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,