Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1660 K.2019/7832

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, 1.19 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresinde bulunan aracı ile süratli bir şekilde seyrettiği sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüjden karşı tarafa ters istikamete geçerek, kendi şeridinde gitmekte olan katılanların içinde bulunduğu otomobile önden çarparak biri nitelikli olmak üzere iki kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, meydana gelen kazada tamamen kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken,

yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin inceleme sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin olayda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kazanılmış hakkın mahkeme kararı ile ihlal edilmiş olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca, sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,