Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1740 K.2020/2176

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/124-2015/356 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı örgüt propagandası yapmak, silahlı örgüte üye olmak, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etmek, yakıcı-patlayıcı madde kullanarak mala zarar vermek suçlarından beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeyerek 29/09/2015 tarihinde kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının belirtilen dosyanın konusunu oluşturan eylemden ötürü 29/01/2009 tarihinde 1 gün gözaltında kaldığı, davacının gözaltına alınmasına müteakip hakkında verilen beraat kararının kesinleşmesi sebebiyle lehine CMK'nın 141/1-e maddesi uyarınca tazminat koşullarının oluştuğu, diğer yandan davacı hakkında belirtilen dosya kapsamında tutuklama tedbirinin uygulanmaması sebebiyle CMK'nın 141/1-d maddesindeki tazminat koşullarının oluşmadığı değerlendirilerek, verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemekle;