Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1919 K.2019/4493

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yeterli inceleme yapılmadığına, koşulları oluşmasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, mağdurların karışılanması gereken bir zararı olmadığına yönelik, katılan zorunlu vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, cezanın ertelenmesinin hukuka aykırı olduğuna yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;