Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2088 K.2021/525

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/871 Esas – 2013/335 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli hırsızlık suçundan 11.08.2008 – 04.12.2008 tarihleri arasında 3 ay 23 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.07.2013 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 10.000 TL maddi, 80.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, davanın CMK’nın 142/1. madde ve fıkrası gereğince yasal bir yıllık süre geçtikten sonra 04.01.2016 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesin üçüncü kısmında belirlenen oranlar üzerinden 9.950 TL nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, 3.600 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.