KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/2151 E., 2021/38 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.552,29 TL
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/89 Esas - 2015/291 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 03/12/2014 - 27/03/2015 tarihleri arasında 114 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 28/11/2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Davacının 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.552,29 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, hükmolunan manevi tazminat miktarının fazla olduğuna, bilirkişi incelemesi yaptırılmamasının ve herhangi bir işi olmayan ve maddi kayıplarına ilişkin hiçbir belge sunamayan davacının asgari ücretle çalıştığı varsayımıyla maddi tazminata hükmolunmasının usule, yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve haksız zenginleşme nedeni olduğuna, davacı hakkında uygulanan işlemlerin yasal kurallar gereğince yerine getirildiğine,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/2151, K. 2021/38, 11 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama