Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2256 K.2021/2308

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/38860 Esas – 2015/77968 Karar sayılı ceza soruşturması kapsamında, davacının Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan yaklaşık 6 ay iletişimin tespiti, dinlenilmesi, kayda alınması tedbirinin uygulandığı, yapılan soruşturma sonunda 02.11.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

Davacının 20.000,00 TL manevi tazminatın tedbir tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davanın reddine hükmedildiği anlaşılmakla;

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada aynı soruşturma dosyasında davacı hakkında uygulanan tedbire ilişkin kayıtların Cumhuriyet savcılığınca imha edilmeyip farklı dosyalara gönderilerek ifşa edilmesine ilişkin olarak davacı tarafından açılan davanın İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/219 Esas sırasına kayıtlı olduğu görülmekle her iki davanın birleştirilmesi yerine davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasa'nın 141/son maddesi hükmüne aykırı davranılması,