Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2337 K.2021/2077

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükümler, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/334 Esas, 2016/71 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan CMK’nın 109/3-a, b maddeleri gereğince yurt dışına çıkış yasağı ve davacı hakkında dava açılana kadar ikametgahına en yakın kolluk birimine başvurarak haftanın pazartesi ve perşembe günleri imza atmak şeklinde atma suretiyle adli kontrol tedbiri uygulandığı gerekçesi ile 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın adli kontrol tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davacı hakkında tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Tüm bu açıklamalar ışığında; davacı hakkında Adana 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/471 sorgu sayılı, 17.06.2015 tarihli kararı ile CMK’nın 109/3-a, b maddeleri gereğince yurt dışına çıkış yasağı ve davacı hakkında dava açılana kadar ikametgahına en yakın kolluk birimine başvurarak haftanın pazartesi ve perşembe günleri imza atmak şeklinde atma suretiyle adli kontrol tedbiri uygulandığı, davacının 09.07.2015 tarihinde imza atmaya gitmeyerek uygulan tedbiri ihlal etmesi nedeniyle adli kontrol dosyasının kapatılarak 10.07.2015 tarihinde Adana Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

davacı hakkında 18/08/2015 tarihinde iddianame düzenlendiği ve söz konusu iddianamenin 27/08/2015 tarihinde mahkemece kabul edildiği ve davanın açıldığı, 13.01.2016 tarihinde davacı hakkındaki adli kontrol kararlarının kaldırıldığı anlaşılmakla,