Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2390 K.2019/7320

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 20/02/2017 tarih, 2016/61 esas, 2017/217 karar sayılı "Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2016 tarih, 2015/208 esas, 2016/246 sayılı hükmünün kaldırılarak, maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebine ilişkin davanın ise kısmen kabulü ile 250.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine" ilişkin kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat itibariyle davacı lehine takdir edilen vekalet ücretinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminatın yeterli olmadığına ve maddi zararlarına ilişkin taleplerinin kabul edilmesi gerektiğine ilişkin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

2-Aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,