Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2670 K.2019/8874

Taksirle yaralama suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/02/2018 tarihli ve 2018/1568 soruşturma, 2018/6103 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/1792 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre, somut olayda Orion Şekerleme isimli iş yerinde işçi olarak çalışan müştekinin 06/01/2017 tarihinde şeker paketleme makinesinde çalışırken geçirdiği iş kazası nedeniyle şikâyetçi olması üzerine,

şikâyet hakkını süresi içinde kullanmadığından bahisle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinin 5. fıkrasındaki "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır.

Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” hükmüne göre, somut olayda Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27/12/2017 tarihli katî raporunda müştekide meydana gelen yaralanmanın 5237 sayılı Kanunun 89. maddesinin 2. fıkrasında sayılan nitelikli yaralanma haline uyduğunu, ayrıca anılan Kanunun 89/3. maddesi yönünden olay tarihinden 18 ay sonra yapılacak muayeneye göre değerlendirmenin yapılabileceğinin belirtilmesi karşısında,

yaralanmanın 5237 sayılı Kanunun 89/1. madde kapsamında kalması halinde şikâyet yokluğu nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği, yaralanmanın aynı maddenin 2 veya 3. fıkralarına göre nitelikli olması hâlinde ise soruşturmanın şikâyete bağlı olup olmadığının belirlenmesi için olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığın araştırılması gerekeceğinden, olayın meydana gelme nedenlerinin belirlenmesi bakımından gerekirse olay mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporunun alınması ve kusur durumlarının tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü, yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/1792 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/02/2019 gün ve 94660652-105-42-16843-2019-kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Hikmet'in, 06/01/2017 tarihinde şüphelilerden Memduh'un sahibi olduğu şekerleme fabrikasında işçi olarak çalıştığı esnada elini paketleme makinasına kaptırarak üçüncü dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olaya ilişkin 20/11/2017 tarihinde şikayetçi olduğu, meydana gelen yaralanmanın niteliği göz önünde bulundurulduğunda, işlendiği iddia olunan ve TCK'nın 89. maddesinde düzenlenmiş taksirle yaralama ilişkin şikayet süresinin altı ay olduğu,

müştekinin şikayetinin belirtilen altı aylık süreden sonra gerçekleştiği anlaşılmakla Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 15/02/2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile anılan karara ilişkin itirazın reddine dair Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/03/2018 tarih ve 2018/1792 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup,