Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/2806 K.2020/1052

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin ayrı ayrı kusur durumlarına ve dosyada mevcut raporun hükme esas alınamayacağına dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden ayrı ayrı REDDİ, ancak;

Olay günü Bayram'ın idaresindeki otomobille gündüz vakti, bölünmüş asfalt kaplama karayolunun kenarında durakladıktan sonra, dönel kavşaktan sola dönmek için aniden ve kontrolsüzce manevra yaptığı esnada, aracının sol yan tarafına gidiş istikametine göre yolun sol tarafından seyretmekte olan sanığın otomobilinin çarpması sonucu sanığın tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,