Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3274 K.2020/610

2-TCK'nın 106/1-1, 53/1-3, 58/6. maddelerine göre mahkumiyet 3-TCK'nın 179/3-2, 53/1-3, 58/6. maddelerine göre mahkumiyet 4-TCK'nın 125/1-4, 53/1-3, 58/6. maddelerine göre mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kasten yaralama, tehdit ve hakaret, suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, katılanın sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde bulunduğu sırada, kırmızı ışıklarda durduğu, kendisine yeşil ışık yandığı için hareket etmek istediği sırada, önünde bulunan ve sanığın kullanmış olduğu aracın önünü kapatması nedeniyle korna çaldığı, sanığın araçtan indiği sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği, açık olan araç penceresinden katılanın yüzüne yumruk atarak doktor raporuna göre katılanı hafif derecede yaraladığı, ayrıca "şerefsiz, parçalarım seni, keserim, öldürüm" şeklindeki sözlerle de tehdit ettiğinin tanık ifadeleri, katılan anlatımı ve dosya kapsamındaki delillerden anlaşıldığı olayda;

I-Sanığın kasten yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve hakaret suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik, sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kararın haksız ve yersiz olduğuna, tayin edilen cezalara ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece tekerrüre esas alınan, Trabzon 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/589 Esas - 2013/427 Karar sayılı ve TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince verilen 1.500.TL adli para cezasına ilişkin ilamın taksirli suça ilişkin olması, TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca taksirli suça ilişkin mahkumiyetin, kasıtlı suç açısından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi sebebiyle tekerrüre esas olmadığı, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, tekerrüre ilişkin paragrafların hükümlerden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Tehdit suçundan mahkumiyete ilişkin hükme yönelik, sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesinden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar" ibaresinin kanun metninden çıkarılması ve 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,