Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3396 K.2019/10850

TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2, 62/1, 53. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/12/2013 tarihi, 2013/119-2013/1056 sayılı kararının 27/01/2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 29/11/2014 tarihinde, “Yaralama” suçunu işlediği ve bu suçtan Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2015 tarih ve 2015/4 Esas, 2015/611 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve 03/11/2015 tarihinde kararın kesinleşmesinden sonra yapılan ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği, hakkında yükümlülük kararı belirlenmeyen ve yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken hükmolunan hapis cezasının yasal zorunluluk bulunmadığı halde adli para cezasına çevrilmesi,

2-Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilirken, hükmün dördüncü paragrafında, "Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanacağından, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine kanunen yer olmadığına" şeklinde karar verildikten sonra, hükmün beşinci paragrafında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında neticeten adli para cezasına hükmolunduğu ve bu nedenle TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,