Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3530 K.2019/4551

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, TCK'nın 179/3-2. maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2017 tarihli ve 2016/1019 Esas, 2017/380 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/2438 esas, 2017/2096 karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 29.11.2018 tarihli ek kararına yönelik itirazın reddine dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2018 tarihli ve 2018/1278 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı CMK'nın 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümde belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak,

olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda ilk yargılamada görev alan hâkim ....’ın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararda da görev almış olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 07/03/2019 gün ve 94660652-105-35-2270-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılamanın yenilenmesine ilişkin hükümleri düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun “Yenileme isteminin kabule değer olup olmadığı kararı ve mercii” başlıklı 318. maddesinin (1) numaralı fıkrasında. “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme mevcut olup, aynı Kanunun “Yargılamaya katılamayacak hâkim” başlıklı 23. maddesinin (3) numaralı fıkrasında da “Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkim, aynı işte görev alamaz.” hükmü getirilmiştir.

Anılan kanun hükümleri ile önceki yargılamada görev yapan hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebi hali de dahil olmak üzere, yargılamanın yenilenmesi sürecinin en başından sonuna kadar görev yapması önlenerek, hâkim tarafsızlığının sağlanması amaçlanmıştır.

İncelenen dosyada; İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2017 tarihli ve 2016/1019 Esas, 2017/380 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine önceki yargılamada görev yapan (38741) sicil sayılı mahkeme hâkiminin, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 29.11.2018 tarihli ek kararını da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 23. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırı olarak verdiği anlaşılmakla, İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2018 tarihli ek kararına yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2018 tarihli ve 2018/1278 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,