Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3539 K.2020/883

a-2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; 3 kez beraat, 2 kez zamanaşımı nedeniyle düşme b- İmar kirliliğine neden olma suçundan; 5 kez beraat 2- Sanık ... hakkında; a- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; mükerrerlik nedeniyle davanın reddi b- İmar kirliliğine neden olma suçundan; beraat 3- Sanık ... hakkında; a- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat b- İmar kirliliğine neden olma suçundan beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan Sanık ...’ın beraatine ve açılan kamu davasının düşmesine, sanık ...’nin beraatine, sanık ... hakkında açılan kamu davasının reddine, imar kirliliğine neden olma suçundan, sanık ..., sanık ... ve sanık ...’ın beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Katılan vekilinin, imar kirliliğine neden olma suçundan; sanık ...’ın; 1474, 1455, 1441, 1444, 1477 parsel nolu taşınmazlara ilişkin olarak CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince 5 kez beraatine, sanık ...’ın; 1477 parsel nolu taşınmaza ilişkin olarak CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine, sanık ...’nin; 1444 parsel nolu taşınmaza ilişkin olarak CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında;

“dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;

Kültür ve Turizm Bakanlığının, imar kirliliğine neden olma suçu nedeniyle açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında; Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Katılan vekilinin, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar hakkında tesis edilen hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

1-Sanık ... hakkında; dava konusu 1477 parsel nolu taşınmaza ilişkin olarak açılan kamu davasının mükerrerlik nedeniyle reddine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın, Bodrum ili, Gümüşlük ilçesi, Karakaya Köyünde bulunan, kentsel ve III. Derece doğal sit alanı içerisindeki 1477 parsel nolu taşınmazdaki iddianame konusu eylemlerine ilişkin olarak; Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/96 Esas nolu dosyasında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden yargılandığı, mahkemece iddianame konusu eylemlerin, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından onaylanan projeye uygun olması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği, kararın Dairemiz 06/04/2016 tarih 2015/1948 Esas, 2016/5783 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, her iki dosyadaki suça konu eylemlerin aynı olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/96 Esas, 2014/111 Karar sayılı dosyası ile sanık hakkında aynı eylem nedeniyle beraat hükmü kurulduğu, gerekçeleri gösterilerek, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında; dava konusu 1441 ve 1455 parsel nolu taşınmazlara ilişkin olarak açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşmesine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Sanığın, Bodrum ili, Gümüşlük ilçesi, Karakaya Köyünde bulunan, kentsel ve III. Derece doğal sit alanı içerisindeki 1441 ve 1455 parsel nolu taşınmazlardaki iddianame konusu eylemlerine ilişkin olarak, keşif neticesinde alınan 04.05.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile; 1441 parsel nolu taşınmazdaki imalatların 2001 yılında, 1455 parsel nolu taşınmazdaki imalatların 2002 yılında yapıldığı tespit edilmiş olmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında 1441 ve 1455 parsel nolu taşınmazlar açısından açılan kamu davasının, suç tarihlerinden itibaren 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının dolduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, 1441 ve 1455 parsel nolu taşınmazlar açısından açılan kamu davalarının düşmesine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ayrı ayrı ONANMASINA,

3-Sanık ...’ın; dava konusu 1477 parsel nolu taşınmaza ilişkin olarak açılan kamu davası yönünden CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Sanığın, Bodrum ili, Gümüşlük ilçesi, Karakaya Köyünde bulunan, kentsel ve III. Derece doğal sit alanı içerisindeki 1477 parsel nolu taşınmazdaki iddianame konusu eylemlerine ilişkin olarak; diğer sanık ... hakkında, Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/96 Esas nolu dosyasında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden yargılama yapıldığı, mahkemece iddianame konusu eylemlerin, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından onaylanan projeye uygun olması nedeniyle sanık ...’ın beraatine karar verildiği, kararın Dairemiz 06/04/2016 tarih 2015/1948 Esas, 2016/5783 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, sanık ...’in de bu eylemleri Ziya adına vekaleten yürüttüğü ve eylemlerin onaylı projeye uygun olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın 1477 parsel nolu taşınmaz yönünden beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

4-Sanık ...’ın; dava konusu 1474 ve 1444 parsel nolu taşınmazlara ilişkin olarak açılan kamu davaları yönünden CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince ise;

Sanığın, Bodrum ili, Gümüşlük ilçesi, Karakaya Köyünde bulunan, kentsel ve III. Derece doğal sit alanı içerisindeki 1474 ve 1444 parsel nolu taşınmazlardaki iddianame konusu eylemlerine ilişkin olarak, keşif neticesinde alınan 04.05.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile; 1474 parsel nolu taşınmazdaki imalatların 2005 yılında, 1444 parsel nolu taşınmazdaki imalatların sanık ...’ e vekaleten 2005 yılında yapıldığı tespit edilmiş olmakla;

Her iki parsele yönelik olarak; sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, her iki parsele yönelik eylemler açısından suç tarihi olan 2005 yılından itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkındaki hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında 1474 ve 1444 parsel nolu taşınmazlara ilişkin olarak açılan kamu davalarının ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

5-Sanık ...’nin; dava konusu 1444 parsel nolu taşınmaza ilişkin olarak açılan kamu davası yönünden CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise; Sanığın, Bodrum ili, Gümüşlük ilçesi, Karakaya Köyünde bulunan, kentsel ve III. Derece doğal sit alanı içerisindeki 1444 parsel nolu taşınmazlardaki iddianame konusu eylemlerine ilişkin olarak, keşif neticesinde alınan 04.05.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile; imalatların 2005 yılında yapıldığı tespit edilmiş olmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 2005 yılından itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkındaki hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,