Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3609 K.2020/5032

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5271 sayılı CMK’nın tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde.

“Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmış, 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde ise; “zarar veren işlemlerin yapılmasına esas olan iddialar sebebiyle haklarında açılan davalar sonunda verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde,” uğranılan zararın tazmininin istenebileceği belirtilmiştir.

466 sayılı Kanundaki bu düzenleme nedeniyle, tazminat istemine konu davaların esasıyla ilgili verilen kararların kesinleşmesi veya verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararların kesinleşmesinden itibaren dava açma süresinin başlayacağı kabul edilmiş, yerleşik uygulama bugüne kadar da bu şekilde sürdürülmüştür.

Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir.

Davacı tarafın 05.10.2015 tarihli dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar 5271 sayılı CMK’nın 141/3. maddesinde düzenlenen hakim ve savcının eylemlerinden ötürü tazminat istemine ilişkin olup, tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti açısından da asıl davanın sonucunu beklemeye gerek bulunmamaktadır.

Bu kapsamda, tazminat davasına dayanak teşkil eden dava dosyasında, tazminata konu işlemlerle ilgili belirtilen hakimler hakkında, belirtilen iddialarla ilgili adli veya idari soruşturma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise sonucunun ne olduğu araştırılıp, görevli hakimlerin tazminata konu işlemler yönünden özel amaçla hareket edip etmediği hususu açıklığa kavuşturulup, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın reddine dair yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Tazminat davasına konu dosya kapsamında davacının ilk olarak 30.06.2009 tarihinde tutuklanması ile başlayan süreçte hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturma sırasında görev yapan bir çok Cumhuriyet savcısı ve hakimlerin işlemleri nedeniyle CMK’nın 141/3. maddesi uyarınca hazineye karşı tazminat davaları açtığı görülmekle, UYAP sisteminden davacının açmış olduğu koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davaları tespit edilerek, davacının hukuki durumunun daha isabetli değerlendirilebilmesi ve usul ekonomisi bakımından, bu davaların birleştirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,