KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/3623 E., 2019/8406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
- Hüküm
- 1.861 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya içeriğine göre; davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tutuklandığı, ilk olarak mahkumiyet kararı verildiği, ancak temyiz incelemesi neticesinde mahkumiyet kararının bozulması üzerine bu kez zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, davacının tutuklu kaldığı sürenin hakkında verilen mahkumiyet hükmünün infaz süresinden daha fazla olduğu belirtilerek 50.000 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminat ve yargılamanın makul sürede bitirilmediği belirtilerek 25.000 TL manevi tazminat isteminde bulunulduğunun anlaşıldığı,
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre, davacının tazminat isteminin 466 sayılı Kanuna tabi olduğu ve tazminat isteminin kapsamı nazara alınarak, tazminat isteminin dayanağı olan ceza davasında yapılan yargılama sonunda davacının üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği,
zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi hali ile yargılamanın makul sürede bitirilmemesi nedenine dayanan tazminat istemlerinin 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde tahdidi şekilde sayılan tazminat istenebilecek haller içinde bulunmadığı dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/3623, K. 2019/8406, 11 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama