Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3661 K.2019/6456

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2013 tarihli, 2013/52 esas, 2013/1037 sayılı kararının 19.11.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 07.02.2017 tarihinde ruhsatsız silah bulundurma suçunu işlediği ve Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 16.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün açıklanmasına dair Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2018 tarihli ve 2018/186 esas, 2018/498 karar sayılı ilamını kapsayan dosya incelendi.

Sanık hakkında 11.12.2007 gün ve 2007/712 esas, 2007/1308 karar sayılı ilam ile verilen 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek 12.600 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine ilişkin hükmün sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2012/4837 esas, 2012/26682 karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi bakımından hükmün bozulduğu, mahkemece bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sırasında 11.03.2013 tarihli hükümle sanığın neticeten 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı,

denetim süresi içerisinde yeni bir suç işleyen sanık hakkında 11.10.2013 tarihli hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken 16.07.2018 tarihli hükümle hükmün değiştirilerek sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.1998 gün ve 282-348, 23.03.2004 gün ve 41-70 ile 04.03.2008 gün ve 47-43 sayılı kararlarında da ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; lehe yasa yolu davası üzerine aleyhe değiştirememe kuralı uyarınca hakkında ağır sonuç ceza uygulanmayan, diğer bir deyişle bu kuraldan yararlanmış olan bir sanığın, önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ötürü ikinci kez avantajlı bir uygulamadan yararlandırılması adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşmayacağı;

dolayısıyla CMUK'un 326/son maddesi gereğince bozma ilamı öncesi hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hükmün sanık lehine kazanılmış hak doğurduğu; ancak sanık hakkında 16.07.2018 tarihli hükümle verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün ikinci kez kazanılmış hak teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, sanık hakkında bozma ilamı öncesi hükmedilen 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasından çevrili 12.600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün kazanılmış hak ilkesi gereği infazda gözetilmesi gerektiğinin belirtilmemesi,

2- Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3. maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. fıkrasının hükümden çıkarılmak ve yine hükme çıkarılan bu fıkra yerine 6. numaraları bir fıkra eklenerek " Sanık hakkında 11.12.2007 gün ve 2007/712 esas,

2007/1308 karar sayılı ilam ile verilen 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek sanığın neticeten 12.600 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine ilişkin hükmün sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2012/4837 esas, 2012/26682 karar sayılı ilamı sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle bozulduğu, dolayısıyla sanığın adli para cezası bakımından kazanılmış hakkı bulunduğu ancak hükmün açıklanması sırasında belirlenmesi suretiyle ikinci kez kazanılmış hak teşkil etmeyeceği anlaşıldığından,