Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3670 K.2021/1735

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/209 Esas, 2014/60 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının birden fazla kişi tarafından birlikte yağma suçundan 09.02.2012 – 02.08.2013 tarihleri arasında 1 yıl 5 ay 24 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.03.2014 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/2. maddesinde belirlenen yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı;

Davacının 70.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 17.621,15 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2014 tarih, 2013/209 Esas, 2014/60 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının (sanık) yüzüne karşı verilen beraat hükmünün 07/03/2014 tarihinde kesinleştiği,

buna karşın tazminat davasının bir yıllık hak düşürücü süreden sonra dava harcının 11.03.2015 tarihinde yatırıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddi yerine, yargılamaya devamla davacı lehine tazminata hükmedilmesi,