Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3837 K.2019/9790

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/03/2018 tarihli ve 2017/6889 soruşturma, 2017/4025 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/3129 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde mağdur ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in yanlarına birer tane havalı tüfek alarak kuş avlamak amacıyla gittikleri Kemalpaşa İlçesi Armutlu Mahallesi Dereağzı mevkiinde karşılarına çıkan başıboş köpek nedeniyle paniklemeleri üzerine köpeğe doğru ateş etmeleri sonucunda mağdurun ömür boyu mutad iştigaline engel olacak ve sürekli bakıma muhtaç kalacak şekilde yaralandığı, mağdurun kafasına isabet eden saçma tanelerinin tıbbî gerekçelerle çıkarılamadığı,

İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim edilen 30/10/2014 tarihli raporda, mağduru yaralayan saçma tanesinin hangi tüfekten atıldığının tespitine ilişkin olarak yapılan değerlendirmede, söz konusu saçma tanelerinin sert bir yüzeyle etkileşim göstermesi hâlinde üzerindeki teşhise elverişli karakteristik izlerini kaybetme olasılığı olmasına karşın bu yönde kesin bir görüş bildirilebilmesi için mağduru yaralayan saçma tanelerinin temin edilerek incelenmesi gerektiğinin belirtildiği,

mağdurun ifade veremeyecek durumda olması nedeniyle babası müşteki ...'un kollukta alınan beyanında oğlunun kafasına hangi tüfekle kimin ateş ettiğini bilmediği gerekçesiyle şikâyetçi olmadığını beyan ettiği ve Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca atılı taksirle yaralama suçuna ilişkin olarak şikâyet yokluğu nedeniyle 11/11/2014 tarihli ve 2013/3233 soruşturma, 2014/2153 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verilmesini takiben, müşteki vekilinin 17/11/2017 tarihli şikâyet dilekçesinde özetle, mağdurun söz konusu olay nedeniyle felçli ve yüzde 99 engelli duruma geldiğini,

mağdurun bilincinin yerine gelmesinden sonra kendisini yaralayan olarak belirttiği suça sürüklenen çocuk ...'nün atılı eylemi bilinçli taksirle işlediği sabit olduğundan kendisi hakkında şikâyetçi olduklarını belirtmesi üzerine, Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 06/03/2018 tarihli ve 2017/6889 soruşturma, 2017/4025 sayılı kararı ile atılı eyleme ilişkin olarak daha önce soruşturma yürütülerek karar verildiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karara karşı yapılan itiraz da mercii İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/3129 değişik iş sayılı kararı ile reddedilmiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinin 5. fıkrasındaki "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır.

Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” hükmüne göre, somut olaydaki yaralanmaya ilişkin Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ile yapılan yazışmalarda mağdurun sürekli bakıma muhtaç hale geldiği belirtilmiş ise de; söz konusu yaralanmanın 5237 sayılı Kanunun 89. maddesinde ifade edilen yaralanmalardan hangisi kapsamında kaldığına ilişkin Adlî Tıp Kurumundan kati rapor alınarak atılı eylemin takibinin şikâyete bağlı olup olmadığının kesin olarak tespit edilmesi,

mağdurun sağlık durumunun elverişli olması hâlinde ayrıntılı olarak ifadesinin alınması ile mağduru yaralayan saçma tanelerinin temin edilmesi halinde hangi tüfekten atıldığının tespitine ilişkin olarak kriminal rapor alınması ve olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak gerekirse olay mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması suretiyle kusur durumları tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yapılan eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/03/2018 tarihli ve 2017/6889 soruşturma, 2017/4025 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/3129 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu,

Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 01/04/2019 gün ve 94660652-105-35-16899-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 gün ve 2019/36402 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: