Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3864 K.2019/8954

2.Sanık ... hakkında TCK'nın 270/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nin mahkumiyetine, suç üstlenme suçundan ise sanık ...'nin hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına, eksik incelemeye, sanıklar müdafinin sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ve takdiri indirim maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 14.600 TL yerine hesap hatası yapılarak 14.400 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümdeki üçüncü fıkranın çıkarılarak ve yerine 'Sanığın kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak,