Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3981 K.2021/2323

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağı olan İstanbul (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 2011/152 esas, 2013/175 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmamakla Birlikte Örgüt Adına Suç İşlemek ve Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçlarından 16.05.2011-06.12.2011 tarihleri arasında 204 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmamakla Birlikte Örgüt Adına Suç İşlemek suçundan beraatine karar verildiği,

Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçundan ise 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek kovuşturmanın ertelenmesine hükmedildiği, hükümlerin temyiz edilmeksizin 02.10.2013 tarihinde kesinleştiği, kovuşturmanın ertelenmesi kararının 30.03.2018 tarihinde düşmesine karar verilerek 04.06.2018 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmakla;

Davacının 17.500,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davanın reddine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede davacı (sanık) hakkında, üzerine atılı ve tutuklandığı terör örgütü propagandası yapma suçundan verilen "6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine,

erteleme kararının verildiği tarihten itibaren 3 yıl içerisinde 1. fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi halinde 6352 sayılı Yasanın geçici madde 1/2. maddesi uyarınca düşme kararı" verileceğine ilişkin hüküm dikkate alındığında, öncelikle davacının tutuklu kaldığı suç ile ilgili ceza dava dosyasının akıbetinin ve davacı (sanık) hakkında verilip kesinleşen bir mahkumiyet veya düşme kararı bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre davacının hukuki durumunun tayin ve tespit edilmesi gerektiği, gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp,

CMK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen tazminata hak kazanmadığı halde, sonradan yürürlüğe giren ve lehe düzenlemeler getiren kanun gereği kamu davasının ertelenmesine ve bilahare düşme kararı verilmesi gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.