Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4071 K.2021/4840

Sanık ... hakkında:TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 4, 52/2-4,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, 17.11.2013 günü, saat 16.20 sıralarında meskun mahal içinde, azami hız limitinin 120 km/ saat olarak belirlendiği, bölünmüş, üç şeritli, düşey güzergahta eğimli il yolunda, sevk ve idarelerindeki otomobiller ile aynı yöne seyir halinde olan sanıklar, olay mahalli benzin istasyonu önlerine geldiklerinde sanık ...’in idaresindeki otomobili ile yolun sağındaki benzin istasyonuna dönmek istediği,

sanık ...’in de idaresindeki otomobil ile önündeki sağa yönelen aracın sağ ön yan ayna ve çamurluk kısımlarına çarptıktan sonra direksiyon hakimiyetini kaybedip sağ taraftaki kaldırıma çarptıktan sonra aydınlatma direğine de çarpıp savrulduğu, savrulan aracın motorunun da yerinden fırladığı olayda, sanık sürücü Halil’in aracında yolcu olan ...’ın öldüğü, aynı araçta yolcu olan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücunda fraktür oluşacak şekilde yaralandığı, ancak olay günü alınan ilk ifadesinde kimseden şikayetçi olmayıp sonrasında her iki sanıktan da şikayetçi olduğu,

katılan sanık ...’in hafif şekilde yaralandığı ve diğer sürücüden şikayetçi olduğu, mahkemece hükme esas alınan 22.07.2014 tarihli Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporu ile 09.02.2015 tarihli İstanbul Trafik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu raporlarında, sanık ...’in otomobille bölünmüş yolun orta şeridinde seyrederken, arkasında sağ şeritten süratli biçimde yaklaşan aracı yeterli biçimde kontrol etmeden, aracın geçişini beklemeden, sağdaki benzinliğe girmek için tehlike arz edecek tarzda sağa yönelip, hatalı doğrultu değiştirmesi nedeniyle asli kusurlu,

sanık ...’in meskun mahal ve petrol istasyonu önü olan olay yerinde bölünmüş yolun sağ şeridinden, hızını mahal şartlarına göre ayarlamadan, süratli biçimde, dikkat ve özen yükümlülüklerine uymadan tehlike arz edecek tarzda seyretmesi nedeniyle solundan sağa yönelen araca çarpması nedeniyle tali kusurlu olduğunun belirlendiği ve mahkemece kabul edildiği olayda,

A- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin ve katılanın sair temyiz itirazları ile sanık ... müdafinin esas ve usul açısından eksik incelemeye dayalı Adli Tıp Kurumu raporlarına itibar edildiğine, sanığın kusursuz olduğuna, tanık beyanlarına itibar edilmemesine, raporların maddi gerçeği yansıtmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine,

1- Sanık sürücü Halil’in meydana gelen olay neticesinde hafif şekilde yaralandığı ve 17.11.2013 tarihli kolluk ifadesinde diğer sürücü sanık ...’dan şikayetçi olduğu, 19.01.2015 tarihli talimat ile alınan beyanında da şikayetçi olup katılmak isteğini belirttiği, 09.06.2015 tarihli oturumda mahkemece katılma kararı verildiği halde, sanığın TCK'nın 85/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 85/1. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

B-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin illiet bağının kesildiğine, CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin, katılanın eksik incelemeye, sanığın olası kast ile hareket ettiğine, sanığa diğer sürücüden daha fazla ceza verilmesi gerekirken daha az ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, cezanın adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen, 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (B-4) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4-1.a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine,