Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4168 K.2021/2333

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece saat 03:30 sıralarında, aydınlatmanın bulunmadığı, azami hız limitinin belirtilmediği meskun mahalde, bölünmemiş çift yönlü karayolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, aynı istikamete arkasında seyir halinde olan ...’ın idaresindeki otomobil ile sanığın aracının sağından geçmeye çalıştığı ve her iki araç yan yana geldiği sırada ...’ın aracının sol kısmının, sanığın aracının sağ kısımları ile çarpışması sonucu her iki aracın yaklaşık 41 metre ileriden taşıt yolunun solundan dere yatağına düştükleri, ...’ın öldüğü, mahkemece sanığın kusurlu bir hareketinin bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilen olayda,

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin keşif yapılmamasına, kollukta dinlenen tanıkların çoğunun mahkemece dinlenmemesine, sanık ile ölenin alkollü vaziyette yarıştıklarına, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusurunun bulunmadığının belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-a-b madddelerine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,