Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/423 K.2019/6671

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün yazılmaması mahallinde giderilebilir yazım eksikliği, ''Suç yeri: Konya'' ibaresine yer verilmesi ise mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen davacının soruşturma aşamasında kendisini vekaletnameli bir vekil ile temsil ettirmiş olması halinde, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde soruşturma aşamasında takip edilen işler için belirlenen vekalet ücreti miktarının maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi mümkün ise de, davacı tarafın bu konuda açık bir talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Davacının 23/06/2014 tarihinde tutuklanarak 11/09/2014 tarihinde tahliye edildiği dikkate alınarak, tutuklu kaldığı 80 gün için net asgari ücret miktarları esas alınıp, ay ve gün üzerinden hesaplama yapılarak 2.304,67 TL'nin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda hatalı hesaplama yapılarak belirlenen miktarın hükme esas alınması suretiyle maddi tazminatın fazla tayini,

2- Tutuklama tarihi olan 23/06/2014 tarihinden itibaren faize hükmolunması gerekirken, 22/06/2014 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün