Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4342 K.2020/3536

manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine 2- ... için; 7.987,07 TL maddi ve 8.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine 3- ... için; 11.096,84 TL maddi ve 12.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''Dava'' yerine ''Suç'', ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türü yerine ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' yazılması ile ''Davacı: K.H.'' ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları, dava tarihinin yazılmaması ise mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı temsilcisinin yerinde görülmeyen sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 07/05/2018 tarih, 2017/9126 Esas – 2018/5017 Karar sayılı bozma ilamı öncesi 29/09/2015 tarih, 2015/14 Esas – 2015/217 Karar sayılı ilk hükmün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak, ilk hükümde her bir davacı lehine ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerekirken bir kez vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının davalı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bu kez her bir davacı için ayrı vekalet ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,