Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4438 K.2020/717

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, katılanın alışveriş yapmak amacıyla markete gittiği, kucağında bebeği ile marketin dış kısmında manav bölümünde alışveriş yapan katılanın, marketin içine doğru girmek istediği esnada, rampa kısmında yerde bulunan sebze artıklarına basıp düşerek vücudunda hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tespitine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, ceza miktarına, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 51/8. maddesinde yer alan denetim süresinin iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına ilişkin ihtarata hükümde yer verilmemesi suretiyle, TCK'nın 51/8. maddesine aykırı davranılması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan, "failin güttüğü amaç ve saiki ile kastının yoğunluğu", TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,