KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/4499 E., 2021/3727 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.551,85 TL
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
maddi ve 8.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/375 Esas - 2013/90 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde ticareti suçundan 21/11/2008 - 19/12/2011 tarihleri arasında 3 yıl 28 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 3 yıl 9 ay hapis ve 4.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün 28/02/2013 tarihinde kesinleştiği, davanın, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu ve aynı Kanunun 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 06/08/2014 tarihinde açıldığı dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde ticareti suçundan 21/11/2008 - 19/12/2011 tarihleri arasında 3 yıl 28 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 3 yıl 9 ay hapis ve 4.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, davacının tutuklu kaldığı sürenin hükümlülük süresinden fazla olmadığı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 141/1-f. maddesinde öngörülen tazminat koşullarının oluşmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/4499, K. 2021/3727, 19 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama