KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/4620 E., 2019/12133 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. ve 5275 sayılı Yasanın 106. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre; sanık ...’ın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimli, aydınlatmalı yolda, saat 17:55 sıralarında seyir halindeyken dört yönlü kavşağa geldiğinde seyir istikametine göre solundan gelmekte olan sanık ...’ın idaresindeki araçla asli kusurlu olarak çarpışması şeklinde meydana gelen ve iki kişinin nitelikli yaralanması ile neticelenen olayda;
TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi ile birlikte 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/4620, K. 2019/12133, 23 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama