Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4624 K.2020/53

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmalı yolda, saat 21:15 sıralarında seyir halindeyken; yolun sağında park halinde bulunan traktöre çarpmasının ardından direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve karşı şeritten gelmekte olan katılanın idaresindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile neticelenen olayda;