Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4637 K.2020/480

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahal içindeki çift yönlü yol şerit çizgisi bulunmayan 8,6 metrelik yolda seyri sırasında önünde seyretmekte olan başka bir aracı sollamak üzere sola doğru çıktığında karşı yönden gelen katılan ... idaresindeki aracı farkederek frene bastığı, kayan aracın yan dönerek yolun diğer tarafını kapattığı ve karşı yönden seyreden katılan ... idaresindeki aracın sanığın aracının sağ yan kısmına çarpması sonucu birisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek diğeri ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde 2 kişinin yaralandığı ve sanığın tam kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik araştırmaya ve kusura yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının bir gün karşılığı 20 TL den olmak üzere adli para cezası olarak hesaplanması sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,