Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4709 K.2020/540

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ... idaresindeki motosikleti ile, olay günü saat 22:53 sıralarında, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahal içinde, çift yönlü parke yolda D-100 istikametine seyri sırasında kavşağa geldiğinde sağ tarafından Şakirpaşa Mahallesi istikametinden gelip D-100 istikametine doğru sağa dönüş yapan sanık ...’ın sevk ve idaresindeki otomobilin sağ arka köşe kısmına asli kusurlu olarak çarpması neticesinde hayati tehlike geçireke ve vücudunda 5. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin alınan 01.02.2016 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporunda, yaralamanın yaşamsal tehlike oluşturduğu ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarını 5. derece etkileyecek nitelikte olduğunun belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında TCK'nın 89/2-b-e. maddesi yerine sadece TCK'nın 89/2-b. maddesinin gösterilmesi,

2)Yargılama giderlerinden sayılan katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin, sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,