Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4724 K.2019/8780

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişiklikle ilgili olarak; Ceza Genel Kurulunun 25.10.2018 tarih, 2018/4-394 esas – 2018/478 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçu yeni düzenleme ile uzlaşma kapsamına alınan bir suç olmayıp değişiklik öncesinde de uzlaşma kapsamında olduğundan, mağdurun yasal temsilcisi olan annesi ...’in bozma ilamı sonrası 06.02.2014 tarihli duruşma celsesinde alınan beyanında uzlaşmak istemediğini bildirdiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın yaşamını tehlikeye sokan ve vücudunda kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı olayda, hüküm fıkrasında sanık hakkında hükmolunan temel cezanın TCK'nın 89/2. maddesi uyarınca arttırılması sırasında, (b) bendinin de yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,