KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/4747 E., 2020/899 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri
Karar Metni
214 kelime·1 dk okuma
uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahal dışında seyir halinde iken, olay yeri dönel kavşaktan çıktığı sırada, kendi seyir yönündeki “dur” işaret levhasına uymayarak, sağından gelen otomobil ile asli kusurlu olarak çarpıştığı olayda; olaydan yarım saat sonra alkolmetre ile yapılan ölçümde, 0,68 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,
her saat başı alkol miktarının 0,15 promil düştüğü dikkate alındığında kaza saatinde yaklaşık 0,75.5 promil alkollü olacağı, sanığın alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ve dışa yansıyan davranışlarına ilişkin bir tespite yer verilmediği gibi kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair delil bulunmadığı anlaşılmakla; kazanın tek başına alkolün etkisiyle meydana gelmediği ve bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/4747, K. 2020/899, 23 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama