Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4757 K.2020/1136

mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18.00 sıralarında katılan sürücü ... idaresindeki otomobili ile meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 8 metre genişliğinde, iki şeritli yolda, gündüz vakti, açık havada seyir halinde iken ön ilerisinde duraklayan aracı görerek yavaşladığı, bu sırada arkasından seyreden plakası bilinmeyen bir araca sağa yanaşarak yol verdiği, sonrasında arkasından gelen sanığın katılanın aracının arka kısımlarına çarparak, katılan ... ile ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın asli kusurlu olduğu yönündeki mahkeme kabulü yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 7 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca uzun süreli olmamasına rağmen, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağı olarak TCK'nın 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/4-1-a. maddesinin gösterilmesi,