Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/4968 K.2020/1097

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü 14:30 sıralarında yerleşim yeri içi, 15 m genişliğe sahip, iki yönlü, yol şerit çizgisi olmayan, eğimsiz ve asfalt yolda sanık sevk ve idaresindeki aracı ile seyrederken gidiş istikamatine göre sağa hafif virajlı yolda virajdan dönüş yaparken aracını şeridinde tutamayarak karşı yön şeridine geçerek aracının sağ ön yan köşe kısmıyla karşı yönden gelen katılan sürücü ...'un sevk ve idaresindeki motosikletin ön ve yan kısmına motosikletin şeridinde çarpması sonucu katılan ...’un ve aracında bulunan 2007 doğumlu ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları olayda; tamamen kusurlu olan sanığın cezalandırılmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Cezası ertelenen sanığa 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;