Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5157 K.2020/1924

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 20:10 sıralarında, meskun mahal dışında, aydınlatması olmayan, bölünmüş, iki şeritli, çift yönlü, toplam 9 metre genişliğinde, kuru, asfalt yolda, 2,26 promil alkollü vaziyette, sanık sevk ve idaresindeki traktörü ile seyir halinde iken dört yönlü kontrolsüz dönel kavşağa geldiğinde solundan gelen araçlara ilk geçiş hakkı vermeyerek karşı istikamete direk geçmek istediği esnada aracının sol arka teker kısmına, seyrine göre sol taraftan kavşağa giren ... idaresindeki otomobilin ön kısımları 20 metre fren izi bırakarak çarpması sonucu ... ve aracında yolcu olarak bulunan üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın asli kusurlu olarak dört kişinin yaralanmasına neden olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin, sanığa az ceza verildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2-Sanığa ait dosya kapsamında mevcut adli sicil kaydı incelendiğinde, tekerrüre esas alınan sabıkasının kasıtlı suça ilişkin olduğu, TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suça ilişkin mahkumiyetin, taksirli suç açısından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,