Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5336 K.2020/1004

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın idaresindeki araçla gündüz vakti, yerleşim yeri dışında orta refüjle bölünmüş yolda seyir halinde iken, sol taraftaki akaryakıt istasyonundan yola çıkıp orta refüjü aşarak katılanın şeridine girip önüne kıran sanığın idaresindeki araca çarpmamak için direksiyonu sağa kırarak yol dışına çıkıp takla atması neticesinde, katılan sürücü ile aracındaki iki yolcusunun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, tam kusurlu olan sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kazayla ilgisinin olmadığı, kamera kayıtlarının da bunu gösterdiği, tanıkların da kazayı kendisinin yaptığına ilişkin kesin bir beyanı olmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, mahalli Cumhuriyet savcısının ise eksik ceza tayinine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.