Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5340 K.2021/5157

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’nun mahkumiyetine, sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümler, sanık müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gece vakti, saat 01:10 sıralarında sanık ... idaresindeki çekici ve arkasına takılı yarı römork ile meskun mahalde, 7 metre genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, kuru, asfalt, aydınlatma olan yolda seyrederken, olay mahalline geldiğinde seyrine göre yolun sağında dörtlü ikaz lambası yanar vaziyette bankette duraklama yapan sanık ... idaresindeki otobüsün sol ön bagaj kapısından eşya indiren üç kişiye çarparak ölümlerine sebebiyet verdiği, olay yerinden kaçtığı, tanıkların anlatımlarına göre kaza öncesinde “düğüne katılan sanığın 22:00- 24:00 saatleri arasında düğün yerinde kaldığı,

00:30 sıralarında düğün yerinden ayrıldığı bu süre içinde sanığın 3-4 bardak rakı içtiğini gördüklerini beyan ettikleri, kaza ile sanığın gözaltına alındığı tarih arasında 3 günlük süre olup bu süre içerisinde sanığın aracın GPS kayıtları incelendiğinde ilçe merkezi ile il merkezinde bulunan oto sanayii sitelerine gittiğinin anlaşıldığı, tanık anlatımları, kamera görüntüleri, aracın güzergahını gösterir GPS kayıtları dikkate alındığında ölenlere çarpan aracı kullanan şahsın sanık ...

Kuşçu olduğu net olarak tespit edildiği, Adli Tıp Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanık ...’in tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği, sanık ...’in kusuru bulunmadığının tespit ve kabul edildiği olayda;

1-Sanık ...’ın beraatine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusursuz olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusurunun bulunmadığının belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-b maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün A1. bendinde yer alan “CMK'nın 223/2-b” maddesi yerine “CMK'nın 223/2-c” maddesi ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ...’nun mahkumiyetine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;