Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5350 K.2021/2237

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...’ın idaresindeki tır ile saat 07:50 sıralarında, meskun mahal dışında, petrol istasyonundan yakıt alarak ana yola çıktığı ve 7 metre genişliğindeki iki şeritli ana yolu, çekici ve dorse ile yatay bir şekilde tamamen kapatarak, karşı yol bölümüne geçmek üzere beklediği sırada, sanık ... idaresindeki yolcu otobüsü ile ıslak ve hafif virajlı yolda, sisli havada, olay yerine geldiği sırada, son anda yolunu kapatan tırı gördüğü ve tıra çarpmamak için, orta refüjü geçerek, karşı yola girdiği,

yolunda seyir halinde bulunan yolcu minibüsü ile kafa kafaya çarpıştığı, tır sürücüsü sanık ...’ın ise hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam ettiği, yolcu minibüsü içindeki üç kişinin öldüğü, şikayetçi olan 10 kişinin ise nitelikli şekilde yaralandığı olayda; olay anını gösteren kamera kayıtlarının incelenmesi neticesinde tutulan CD çözüm tutanağına göre, yolcu otobüsünün hızını azaltmadan, mevcut hızı ile karşı yola girdiği, hızının ortalama 80-90 km/saat civarında olduğu,

kaza tespit tutanağı, keşfe binaen alınan bilirkişi raporu, talimat yolu ile Ankara’dan alınan bilirkişi heyet raporu ve Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığından alınan tüm raporlarda, sanık ...’ın asli kusurlu olduğu, sanık ...’ın ise otobüs yolcularından beş kişinin yolu kapatan tırı gördüklerini beyan etmeleri hususları da dikkate alındığında, yol ve hava şartlarına göre yola gereken dikkati vermediği, yolun büyük bir bölümünü kapatan tırı fark etmekte geç kaldığı, hızını ıslak yola, sisli havaya göre ayarlayamadığı anlaşılmakla tali kusurlu olduğu şeklinde olup;

hükme esas alınan raporların oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, Mahkemenin kabul ve ceza takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.