KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/5380 E., 2019/12207 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
- Hüküm
- CMK'nın 231/11. maddesi gereği açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1-3. maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2,62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul (Kapatılan) 75. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2014 tarihli ve 2014/508 esas, 2014/139 karar sayılı kararının 31.10.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 06.12.2014 tarihinde TCK'nın 179/3-2. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Bakırköy 30.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,
hükmün 20.03.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair İstanbul (Kapatılan) 75. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/254 Esas, 2015/661 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi
Olay günü güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede 2.08 promil alkollü olarak araç kullanırken yakalanan sanığın cezalandırılmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/5380, K. 2019/12207, 24 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama