Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5414 K.2020/2068

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Müşteki ... vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Kamu davası açıldıktan sonra CMK'nın 237 ve devamı maddeleri hükümlerine göre katılma isteminde bulunmamış ve katılan sıfatını kazanıp temyiz yetkisini elde etmemiş olan müşteki ... ve vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 317. maddesi uyarınca müşteki vekilinin temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE,

2)Sanık ...’ın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)İşveren olan sanığın, işyerinde işçi olarak çalışan kardeşi ...’ın, olay günü...A.Ş. ye ait fabrikada bulunan klima santralinin baca söküm işinde ... ile birlikte çalıştığı sırada, sandviç paneller üzerindeyken, panelin kırılması sonucunda 3.5 metre yüksekten düşerek hayatını kaybettiği olayda; kovuşturma aşamasında alınan 20.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda sanık ...’ın asli kusurlu,...A.Ş.

Yetkilisi...’ın asli kusurlu,...A.Ş. yetkilisi ...’ın ve işçi ...’nın tali kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, mahkemece raporda kusur atfedilen kişiler hakkında suç duyurunda bulunulduğu anlaşılmakla, suç duyurusunun akıbeti sorularak sonucuna göre bu kişiler hakkında kamu davası açılmış ise açılan davanın bu dosya ile birleştirilip, tüm sanıkların kusur durumları birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanık ...’ın mahkumiyetlerine karar verilmesi;

b)Yukarıda izah edilen oluş karşısında sanığın, öz kardeşinin ölümüne taksirli hareketi ile neden olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında, TCK'nın 22/6 maddesinde düzenlenen, sanığın taksirli eylemi neticesinde, kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olup olmadığı hakkında bir değerlendirmede yapılmadan, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas tam gün sayısının ve TCK'nın 52/2. maddesinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,