Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/546 K.2019/11962

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret ve tehdit suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Soruşturma evresinde polis memurlarınca imzalanan 03.12.2014 tarihli tutanak içeriğine, mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesi esnasında cep telefonunda tespit edilen mesajın kapsamına, şikayet dilkeçesine ekli sanığın adını ve soyadını taşıyan facebook hesabına ilişkin belge örneğine ve dosyada mevcut diğer delillere göre; sanık ...’nin, kendisinden ayrılan arkadaşı mağdur ...’nın poz vermiş şekilde çektirdiği kişisel veri niteliğindeki fotoğrafını, kendi cep telefonu numarasının yer aldığı.

“Bu kızı görenler mükafatlandırılacaktır, bu numaradan ulaşabilirsiniz, ... bu kızla arkadaşlık yapmayın, yapanlar pişman olur” biçimindeki ibarelerle birlikte facebook hesabı üzerinden herkese açık şekilde paylaşması ve kullanımındaki GSM hattından 28.09.2014 tarihinde mağdurun cep telefonuna.

“Leyla benim feysimi aç, kendini gör, senin hakkında ne var, bütün tanıdığım kim varsa seni onların feysine vereceğim, en az seni tanıyan cok kişi çıkar, sen hem bu dünyada rezil olursun hem öbür dünyada, ben sana zaman verdim, baktım senin aklın başına gelmiyor, rezilliğini çekersin” biçiminde mesaj göndermesi eylemlerinin sübut bulduğu gözetilmeksizin, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

sanık hakkında 22.09.2014 tarihinde işlediği iddia olunan hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2014 tarihli iddianamesi ile dava açıldığı dosyada mevcut iddianame örneğinden anlaşılmış olup, anılan iddianameye dayalı olarak yapılan yargılamanın akıbeti araştırılıp, her iki dosyanın iddianame ve suç tarihleri dikkate alınarak, mağdura yönelik hakaret ve tehdit eylemlerinin hukuki kesintiden önce ya da sonra işlenip işlenmediği, mükerrer dava açılıp açılmadığı, eylemlerin bütününün TCK'nın 43. maddesine konu olup olmayacağı tartışılarak,

kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiğine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli, 2014/847 esas, 2016/128 karar sayılı ilamı da nazara alınıp, sanığın hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, eksik inceleme ve dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçeler ile sanık hakkında CMK’nın 223/2-e madde, fıkra ve bendi uyarınca beraat kararı verilmesi,