Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5488 K.2020/7158

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre, katılan ... ile akraba ve komşu olan sanıklar arasında oturdukları iki katlı binanın paylaşımından kaynaklanan ve zaman zaman da adliyeye yansıyan uyuşmazlıklar olup, oğlu olan sanık ... ile beraber üst katta oturan sanık ...’ın dairesine ait elektrik panosunun 01.05.2013 tarihinde boyanarak, sanıkların rahatsız edilmelerinin ardından, sanık ...’ın istemi üzerine tanık Sercan tarafından sanıklara ait dairenin giriş kapısının sağ ve sol yanına, pencere köşesine ve demir bir çubuğun uç kısmına, çekim açılarını ve konumlarını adı geçen tanığın belirlediği 4 adet kameranın, güvenliği sağlamak amacıyla yerleştirildiği olayda;

Kovuşturma evresinde mahallinde yapılan keşfe dayalı olarak bilirkişi tarafından hazırlanan 25.08.2014 tarihli rapor ve dosyada mevcut diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların, iddia olunan suç tarihinde, kameraların yönünü, katılanın özel yaşam alanına müdahale edecek şekilde ayarladıklarına ve katılanı sürekli gözetim altına alarak, onun özel hayatının gizliliğini ihlale yol açacak görüntüsünü veya sesini kaydetme kastıyla hareket ettiklerine dair, mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraat hükümleri kurulmasına rağmen suç isminin kişilerin huzur ve sükununu bozma olarak gerekçeli karar başlığına yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.