Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5504 K.2019/8645

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanunun 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2017 tarihli ve 2017/9 esas, 2017/60 sayılı kararının 10/07/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, aynı eylem nedeni ile açılan mükerrer dava sonucunda adı geçen sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2017 tarihli ve 2017/42 esas, 2017/187 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; sanığın, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan dolayı yapılan yargılaması sonucunda, Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2017 tarihli ve 2017/9 esas, 2017/60 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilmiş olunması karşısında, sanığın aynı eylemi sebebiyle Gökçebey Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2017 tarihli ve 2017/41 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın,

5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş olmasında isabet görülmediği gerekçeleriyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14/05/2019 gün ve 94660652-105-67-5070-2019-Kyb sayılı istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2019 gün ve 2019/55220 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyaların içeriğine göre, sanık ...’nın 27/11/2016 günü 2,44 promil alkollü olarak park halindeki araca çarptığının tespit edildiği, aynı olay ile ilgili olarak Gökçebey Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı açılan dava sonunda, Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2017 tarihli ve 2017/9-2017/60 sayılı kararı ile yüklenen suçun sübuta erdiği kabul edilerek,

sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3-2, 62, 53, 51/1-3 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin kararın 10.07.2017 tarihinde kesinleştiği, ancak aynı eylem nedeniyle Gökçebey Cumhuriyet Başsavcılığının bu kez 17.03.2017 tarihli ve 2017/41 sayılı iddianamesiyle açılan davada, Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2017 tarihli ve 2017/42-2017/187 sayılı kararı ile sanığın 179/3-2, 62, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verildiği bu kararın istinaf edilmeksizin 18/12/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir” şeklindeki düzenleme karşısında, aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında ikinci kez hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2017 tarihli ve 2017/42 esas, 2017/187 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309/4-d maddesindeki "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak,

sanık ...’nın mahkumiyetine yönelik hüküm fıkrasının, "1- Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle daha önceden açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunduğu anlaşıldığından, ikinci defa açılan davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," şeklinde DÜZELTİLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE.