Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/579 K.2019/7714

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin temyiz isteminin hükmolunan manevi tazminat miktarının az olduğu ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Davacının tutuklu kaldığı 31/10/2008 – 06/11/2008 tarih aralığına ilişkin olarak 100,65 TL maddi tazminatın tutuklama tarihi olan 31/10/2008 tarihinden, 20/10/2009 – 09/10/2012 tarihleri arasında tutuklu kalınan süreye ilişkin olarak ise 22.704,35 TL maddi tazminatın tutuklama tarihi olan 20/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmek üzere toplam 22.805 TL maddi tazminata hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,

3- Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Haksız Tutuklama Nedeniyle Maddi ve Manevi Tazminat'', ''02/02/2015'' olan dava tarihinin ise ''24/05/2015'' olarak yazılması,