Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5790 K.2020/2151

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/91 Esas – 2015/259 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 20/05/2015 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı ve dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, manevi tazminat miktarına, vekalet ücretine, faize ve yerinde görülmeyen sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından Uyap sistemi üzerinden gönderilen evraklar incelendiğinde, davacı hakkında düzenlenen tutuklama müzekkeresinin 30/03/2015 – 07/05/2015 tarihleri arasında infaz gördüğü dikkate alınarak, davacı lehine 1.170,51 TL maddi tazminata hükmolunması gerekirken, maddi tazminatın fazla tayini,