Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/5819 K.2020/2569

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/5. maddesinde yer alan, "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda beşinci fıkra kapsamına girecek şekilde bilinçli taksir halinin gerçekleşmediği,

olay günü müştekinin alınan beyanında olay nedeniyle kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, 24.12.2015 tarihli beyanında ise herhangi bir kimseden şikayetçi ve davacı olmadığını beyan etmesi karşısında, süresinde şikayetçi olmayan müştekinin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca müşteki vekilinin temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE.